Çocuk olup ağaca tırmanır, Düşerdim belki. Ezilir çürürdü iki yanım. Lakin yürek ezikliği değil ki, Geçerdi  yangınım. Oysa hayat ağacından düşmek, Birini sevmek ölesiye sevmek, İşte ölmek buna denir. Çocukken sevme oyunları kurardık, Hayatı bir köşeye yığardık, Beğenmez oyunu bozardık. Paylaşırdık tekrar rolleri, Bozar bozar bir daha yapardık, Bitmiş o rüya uyandık. Eğer bu bir […]

Kalem pas tutmuş. Yüreğim gibi. Aklıma düştüğünde, Yıldızlar kaymıyor artık. Adını andığımda, Aklım yüreğimi korkutmuyor. Kafamı karıştıran bir sen yok artık.   Seni düşünürken, Birileri yanlış yoldan çevirmiyor artık. Yemeğimdeki acı gibi, Yakmıyor artık hayalin, Masumuyetinde.   Geceleri biri gelse, İrkilip sen uykusundan, Uyanmıyorum artık. Leyller uzun da gelmiyor. Dehlizlerin karanlığında, Boğmuyorsun artık. Seninle demleneceğim […]