İnsanoğlu ancak bebekken bol bol güler… Yaşam merdiveni tırmandıkça bu içten gülme, yağı bitmiş kandil gibi söner… … Bu da şu demektir : Neşelenmek için insanın masumiyete ve temiz kalpliliğe ihtiyacı vardır… … Bu özellikleri olmayan  kişiler dudaklarını büzer  ve sanki bir kötülüğü gizlemek  istermişcesine surat asar. ( …Honore de Balzac… )